Golden hour in Paris, France Photo @sam.travel #france… – Best Shares

Golden hour in Paris, France Photo @sam.travel #france…

[ad_1]

Golden hour in Paris, France
Photo ­čôŞ @sam.travel
#france

[ad_2]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Turnay─▒ u├žurdum Uru┼č k├Ây├╝nden ├ľn├╝nde sac─▒r var, ge├žmez oray─▒
Tilsevet g├Âl├╝ne batt─▒ m─▒ dersin, Hep avc─▒lar arar baht─▒ karay─▒,
Bir haber alamad─▒m Zamb─▒r k├Ây├╝nden ┼×aine K├╝ll├╝┬┤y├╝, hem z├╝garay─▒
┼×ibib┬┤e telinden at─▒m─▒ dersin Bu ├╝├ž k├Ây├╝ ┼čavk─▒ tuttu mt dersin?

Hele Deveh├Ây├╝k ge├žit yeridir. Mallar─▒m ka├žakt─▒r, varma g├╝mr├╝─če,
Bozh├Ây├╝k te g├╝man─▒m─▒n biridir, Ge├ž Karakuyu┬┤dan, otur D├╝─čn├╝┬┤ye,
Al─▒p giden T├╝rkmenlerin eridir D├Ân ha Ezo, d├Ân ha eski yurduna,
Bir gece Kozba┼č┬┤ta yatt─▒ m─▒ dersin? Sahiplarin seni satt─▒ m─▒ dersin?

─░lk kocas─▒ “┼×itto” Hanefi A├ž─▒kg├Âz┬┤├╝n yakt─▒─č─▒ t├╝rk├╝

├ťst├╝nden al giymi┼č alt─▒ndan mavi F─▒rat kenar─▒na ya─čmaz m─▒ dolu
Yarim kanatlanm─▒┼č u├žman─▒n ├ža─č─▒ E┼činden ayr─▒lan olmaz m─▒ deli
Anca ┼čahin al─▒r b├Âyle bir av─▒ G├╝nde ├╝├ž be┼č defa g├Ârd├╝─č├╝m yari
Gene dertli dertli gider bu gelin ┼×imdi y─▒ldan y─▒la sab─▒r eder g├Ân├╝l

Giymi┼čsin karay─▒ olmu┼čsun tatar Sal─▒nmaz ate┼či sald─▒n ├Âz├╝me
Derdimi derdine etmi┼čsin katar Geceleri uyku girmez g├Âz├╝me
S├Âyler de dostlar ben inanmazd─▒m Son zamanda sen gelirsin s├Âz├╝me
Elin dedi─činden olmu┼čsun beter. Gene dersin ben etti─čimi bilmedim,

Y├╝ce da─č ba┼č─▒nda b├Âl├╝k b├Âl├╝k kar Annesi huri de benzer mele─če
Ayr─▒l─▒k elinden ci─čerim delik Ba┼č─▒n i├žin salma beni dile─če
Bu ayr─▒l─▒k bize mevladan geldi. G├╝c├╝m yetmez ┼ču imans─▒z fele─če
Gene dertli dertli gider bu gelin Gene dertli dertli gider bu gelin.

T├ťRK├ťLER─░N ├ľYK├ťLER─░
Ezo Gelin Kimdir?
As─▒l ad─▒ “Z├Âhre” olan Ezo Gelin, 1909┬┤da O─čuzeli il├žesinin Uru┼č k├Ây├╝nde do─čdu. Babas─▒, Bozgeyikli oyma─č─▒ndan Emir Dede, anas─▒ Elif┬┤tir. N├╝fus kayd─▒nda halen bekar g├Âr├╝nen Ezo┬┤nun, ├╝├ž├╝ erkek, ├╝├ž├╝ k─▒z alt─▒ karde┼či daha vard─▒r.
Ezo, erken gen├žli─činden itibaren, g├╝zelli─čiyle dikkatleri ├╝zerinde topluyordu. O kadar ki; d├╝─č├╝nlerde g├Âzler, gelinden ├žok onun ├╝zerinde gezinirdi. Ezo┬┤yu, bir├žok zenginin yan─▒ s─▒ra, o zamanki Halep ilimizin Carablus il├žesinin Kozba┼č k├Ây├╝nde oturan teyzeo─člu Memey (Memet) istiyordu. Taktirde yaz─▒lan tedbirde bozulmam─▒┼č; Ezo┬┤nun ilk evlili─či ne bu a─čalardan biriyle oldu, ne de teyzeo─čluyla…

Ezo┬┤nun G├╝zelli─či
Anlatanlar, Ezo┬┤nun g├╝zelli─čini nereye koyacaklar─▒n─▒ bilemiyorlar. ├ľyk├╝m├╝ze ge├žmeden, Ezo┬┤nun g├╝zelli─či ├╝st├╝ne dillerde dola┼čanlar─▒ ├Âzetlemeye ├žal─▒┼čal─▒m:
– ├ľylesine g├╝zelmi┼č ki Ezo; g├Ârenler, iki yana─č─▒na birer elma oturtulmu┼č san─▒rlarm─▒┼č.
– ├ľyle g├╝zelmi┼č ki Ezo; bakanlar bakmaya doyzmazlarm─▒┼č.
– ├ľyle g├╝zelmi┼č ki, bir yaz g├╝n├╝ kap─▒s─▒n─▒ ├žal─▒p bir kap ayran isteyen gurbet├ži bir ├žer├ži, Ezo┬┤nun g├╝zelli─či kar┼č─▒s─▒nda ┼ča┼čalay─▒p, Ezo┬┤nun uzatt─▒─č─▒ ayran tas─▒n─▒ yere d├╝┼č├╝r├╝p k─▒rm─▒┼č.
– ├ľyle g├╝zelmi┼č ki Ezo; g├╝l├╝mseyerek bakmas─▒yla, d├╝┼čmanlar─▒ bar─▒┼čt─▒r─▒rm─▒┼č,
– ├ľylesine g├╝zelmi┼č ki Ezo; olursa o kadar olurmu┼č…

├ľyk├╝m├╝z Ba┼čl─▒yor…
Ezo┬┤nun g├╝zelli─či s├Âyleyen dillere s├Âylence olurken, Barak ovas─▒nda bir gen├ž adam─▒n ad─▒ dillerde dola┼č─▒r olmu┼čtu. Bu kom┼ču Beledin k├Ây├╝nden, “┼×itto” Hanefi A├ž─▒kg├Âz┬┤d├╝. ┼×itto┬┤nun ba─člamas─▒, akarsulara “Siz ┼č─▒r─▒ldamay─▒n, ben ┼č─▒r─▒lday─▒m”; seside b├╝lb├╝llere, “Siz ┼čak─▒may─▒n, ben ┼čak─▒yay─▒m” diyen cinstendi. O s─▒ralar Hanefi 30; ay┬┤a “Sen do─čma ben do─čay─▒m” diyen g├╝zeller g├╝zeli Ezo da 20 ya┼člar─▒ndayd─▒.
G├╝n o idi ki; Uru┼č k├Ây├╝nde Hac─▒ Mamu┼č┬┤un d├╝─č├╝n├╝ vard─▒. D├╝─č├╝ne Ezo da ┼×itto da ├ža─čr─▒l─▒yd─▒lar elbet. D├╝─č├╝nde t├╝m g├Âzler gelini de g├╝veyi de unutup, Ezo ile ┼×itto┬┤yu izledi. ┼×itto, Ezo┬┤ya g├Ânl├╝n├╝ kapt─▒rd─▒. ┼×itto Hanefi┬┤nin g├Ânl├╝yle kafas─▒ ayn─▒ telden ├žal─▒yordu. Bu nedenle, Ezo┬┤ya d├╝n├╝r yollad─▒. Hanefi, ala ala “d├╝┼č├╝nelim” cevab─▒ ald─▒.
Araya ac─▒mas─▒z zaman girdi. Bu ara ┼×itto, kendi k├Ây├╝ Beledinden Mehmet ├ľrt├╝rk┬┤le y├Ârenin t├Âresi olan “de─či┼čik”i uygulamaya karar verdi.( Bu t├Âreye g├Âre, bir erkek, h─▒s─▒mlar─▒ndan bir k─▒z─▒ bir arkada┼č─▒na verir, arkada┼č─▒n─▒n h─▒s─▒m─▒ bir k─▒z─▒ al─▒r. B├Âylece iki tarafta ├ževrede “kal─▒n” diye an─▒lan ba┼čl─▒ktan kurtulmu┼č olur.) ┼×itto halas─▒ Hazik┬┤i Mehmet┬┤e verecek; buna kar┼č─▒l─▒k Mehmet┬┤in k─▒zkarde┼či Selvi┬┤yi alacakt─▒. Araya girenler girdi; bu “de─či┼čik” ger├žekle┼čemedi. ├ľyle ki; ┼×itto Hanefi, e┼č-dostla ac─▒-y├╝z (yani onlar─▒n y├╝z├╝ne bakamaz) oldu.

Ezo ┼×itto ─░le Evleniyor
Derler ya; “─░nsan sarayda olmamal─▒. Sareay insanda olmal─▒…” ┼×itto┬┤nun do─čru d├╝r├╝st evi bile yoktu ama, y├╝re─činde Ezo geziniyordu. E┼čin dostun araya girmesiyle, Ezo ┼×itto┬┤ya ├žat─▒ld─▒. “Ele gelin gelir, bize kal─▒n gelir” demi┼čler. Bu evlenmede ┼×itto┬┤ya kal─▒n (ba┼čl─▒k) da gelmeyecekti. ├ç├╝nk├╝ ┼×itto Ezo┬┤yu almas─▒na kar┼č─▒l─▒k, Ezo┬┤nun a─čabeyi Zeynel┬┤e halas─▒ Hazik┬┤i verecekti. Alan raz─▒ veren raz─▒…
G├╝z├╝n ortanca ay─▒nda iki d├╝─č├╝n birden kuruldu. ┼×itto┬┤yla Ezo┬┤nun d├╝─č├╝n├╝ Beledin k├Ây├╝nde; Zeynel┬┤le Hazik┬┤in d├╝─č├╝n├╝ Uru┼č┬┤ta kuruldu. Zurna ├Âtt├╝ davul vuruldu… Al─▒nd─▒, verildi; iki k├Âyde, gerde─če girildi. Sen sa─č ben selamet. Bu demektir ki iki k├Âyde iki mutlu yuva kuruldu.
┼×itto ile Ezo, sizlere lay─▒k mutlu bir ya┼čam─▒ s├╝rd├╝r├╝yordu.
A─č─▒zlar─▒n─▒n tad─▒ yerindeydi yani. Gelgelelim, mutluluklar─▒ g├Âze geldi.
Daha do─črusu aralar─▒na arabozucular girdi. Yemediler-i├žmediler, dedikodu yapt─▒lar. Atalar─▒m─▒z “S├Âz ta┼č─▒ma ta┼č ta┼č─▒” demi┼č ama, baz─▒ kendini bilmezler s├Âz ta┼č─▒d─▒lar. Hatta kendileri s├Âz uydurup getirdiler, g├Ât├╝rd├╝ler…
Bir harman sonu evlenmi┼člerdi; ikinci harman sonuna dek birlikte ya┼čayamad─▒ ┼×itto ile Ezo, ┼×itto ├Âyk├╝lerini bir c├╝mlede ├Âzetler. “K├Ât├╝ talih ge├ž buldum; tez yitirdim…”
┼×itto Ezo┬┤yu bo┼čay─▒nca “de─či┼čik” t├Âresince halas─▒ Hazik de geri d├Ând├╝.

Ezo┬┤nun ─░kinci Evlili─či
Efsanesel g├╝zel Ezo, ┼×itto Hanefi┬┤den ayr─▒ld─▒ktan sonra alt─▒ y─▒l dul kald─▒. Y├Ârenin a─č─▒zbirli─či etmi┼č├žesine anlatt─▒klar─▒na g├Âre Ezo, bu s├╝re boyunca daha bir serpildi, daha bir g├╝zelle┼čti. ├ľyle ki g├Ârenin g├Âz├╝ kal─▒rd─▒. Nas─▒l anlatmal─▒: O bir ─▒┼č─▒kt─▒ da, t├╝m erkekler, onun ├ževresinde pervane kesilmi┼člerdi.
Gen├ž-ya┼čl─▒, zengin-fakir, nice talibi ├ž─▒kt─▒ Ezo┬┤nun. Her talibi, tek t├╝y isteyen Hz. S├╝leyman┬┤─▒n ├Ân├╝nde t├╝m t├╝ylerini d├Âk├╝verdi─či s├Âylenen yarasa ├Ârne─či, neyi var-neyi yoksa ├Ân├╝ne seriyorlard─▒ Ezo┬┤nun. Ezo tam alt─▒ y─▒l, evlenme ├Ânerilerini geri ├ževirdi.
Sonunda, ailesinin de ─▒srar─▒ ├╝zerine, kendisine gen├ž k─▒zl─▒─č─▒ndan beri talip olan Teyzeo─člu Memey┬┤le evlenmeye raz─▒ lodu. T├╝rkmen oyma─č─▒ndan olan Memey Suriye┬┤nin, Calabrus il├žesinin T├╝rkiye s─▒n─▒r─▒na yak─▒n Kozba┼č k├Ây├╝nde oturuyordu.
Ezo 1936 y─▒l─▒n─▒n g├╝z├╝nde Uru┼č┬┤tan Kozba┼č┬┤a gelin gitti. Bu evlili─čide de─či┼čik t├Âresine g├Âre olmu┼č; onu alan Memey, bac─▒s─▒ Selvi┬┤yi, Ezo┬┤nun a─čabeyi Zeynel Bozgedik┬┤e vermi┼čti.

├ľyk├╝n├╝n Sonu
Ezo┬┤yla Memey┬┤in iki k─▒zlar─▒ oldu. ─░lki fazla ya┼čamadan ├Âld├╝. “Celile” adl─▒ ikinci k─▒zlar─▒ halen sa─čd─▒r ve Suriye┬┤de ya┼čamaktad─▒r.
Ezo┬┤nun ikinci kocas─▒yla ge├žimi yerindeydi. Ne var ki “gurbet” denilen bir ate┼č y├╝re─čini yak─▒yordu da. T├╝rk k├Âyl├╝s├╝ “├žal─▒n─▒n ard─▒ gurbet” der. Ezo da, Kozba┼č┬┤tan T├╝rkiye┬┤yi, Uru┼č┬┤u g├Âr├╝yordu.Hatta ara s─▒ra do─čdu─ču k├Âye gidip geliyordu ama, bunlar ├Âzlemini azaltm─▒yor, peki┼čtiriyor, dayan─▒lmaz hale getiriyordu. Yak─▒nlar─▒ onun “Vara ├Âleyim, tek yurdumda kalay─▒m” dedi─čini anlat─▒rlar.
Ezo bir de “g├Âreceksiniz bu gurbetlik beni ├Âld├╝recek” der ve ├Âld├╝─č├╝nde, hi├ž olmazsa T├╝rkiye┬┤yi g├Ârecek bir yere g├Âm├╝lmesini dilerdi.
Dedi─či de oldu. Suriye┬┤ye gidi┼činin yirminci y─▒l─▒nda, 1956 g├╝z├╝nde Ezo yata─ča d├╝┼čt├╝. Hastal─▒─č─▒n─▒n ince hastal─▒k (verem) oldu─čunu, herkes gibi kendisi de biliyordu. Ezo, k─▒z─▒ Celile┬┤yi yata─č─▒n─▒n ba┼č─▒ndan ay─▒rmak istemiyordu. Ecelle kavil g├╝n├╝n├╝n gelip ├žatt─▒─č─▒n─▒ anl─▒yor, tek avuntuyu g├╝zel k─▒z─▒ Celile┬┤de buluyordu.
Ve Ezo Gelin g├╝z ya─čmurlar─▒n─▒n d├╝┼čt├╝─č├╝ bir Cuma, yats─▒ vakti son solu─čunu soludu.
E┼či ve yak─▒nlar─▒, casiyetini dikkate alarak, onu; aras─▒ra tepesine ├ž─▒k─▒p ya┼čl─▒ g├Âzlerle T├╝rkiye┬┤yi seyretti─či Bozh├Ây├╝k┬┤├╝n en y├╝ksek noktas─▒na g├Âmd├╝ler.
“Mezar─▒ oradad─▒r ┼čimdi-o kum ├╝lkesinde…”

EZOGEL─░N T├ťRK├ťS├ť
Ezo gelin benim olsan seni vermem fele─če,
G├╝zel yosmam ba┼č─▒n i├žin salma beni dile─če,
Anas─▒ huridir de, kendi benzer mele─če
Nenneyle de ah baht─▒ karam nenneyle, neneyle

├ç─▒k Suriye da─člar─▒na bizim ele eleyle,
Gel baht─▒ karam gel s─▒ladan ayr─▒ yaz─▒lal─▒m gel…

Ezo Gelin ├ž─▒k Suriye da─člar─▒n─▒n ba┼č─▒na,
G├╝ne┼č vursun da kemerin ka┼č─▒na ka┼č─▒na,
Bizi k─▒nayan─▒n bu ayr─▒l─▒k gelsin ba┼č─▒na ba┼č─▒na
Nenneyle de ah baht─▒ karam nenneyle, neneyle

├ç─▒k Suriye da─člar─▒na bizim ele eleyle,
Gel baht─▒ karam gel s─▒ladan ayr─▒ yaz─▒lal─▒m gel…

Y├Âre: Gaziantep Derleyen: Cemil Cahit G├╝zelbay