Tag a friend who would like this … – Best Shares

Tag a friend who would like this …


Tag a friend who would like this ­čĺÖ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Hem okudum hemi de yazd─▒m
Yalan d├╝nya senden bezdim
Da─člar koya─č─▒n─▒ gezdim
Yiten yavru bulunur mu

Yavru yitmeye g├Ârs├╝n bir kez. Bulunmaz. De─čil da─člar─▒n koya─č─▒, ─▒rmaklar─▒n kayna─č─▒, yaylalar─▒n ├žimeni, ovalar─▒n ├ži├že─či, hi├ž bir ┼čey, hi├ž bir ki┼či geri getiremez onu. Ehh ana y├╝re─či bu. Dayanmas─▒ zor. Da─člara d├╝┼č├╝p aramas─▒ do─čal; ne ki giden geri gelmez. ┼×undan ki, yiten cand─▒r. Al─▒p yerine koyamazs─▒n. Nefesin sonu ├ž─▒kmaya g├Ârs├╝n bo─čazdan bir kez. D├Ân├╝┼č├╝ olmaz. Ama, a─člamak, d├Â─č├╝nmek, t├╝rk├╝lere s─▒─č─▒nmak da insanlar─▒n kendi elinde.

T├╝rk├╝m├╝ze ├Âyk├╝ olan olay, 1930’larda ├çorum’un Osmanc─▒k il├žesinin Hac─▒hamza kasabas─▒nda ge├žer. Kasabada k├Âkl├╝ bir aile ya┼čar o y─▒llarda. Bu ailenin de Mehmet Bey adl─▒ bir o─člu vard─▒. Mehmet Bey, geni┼č omuzlu, kaytan b─▒y─▒kl─▒, iri k─▒y─▒m bir delikanl─▒d─▒r. ├çevresindekilere yapt─▒─č─▒ iyiliklerden ├Ât├╝r├╝ de herkesin sayg─▒s─▒n─▒, sevgisini kazanm─▒┼čt─▒r. Yeni evlendi─či e┼čiyle de ├žok iyi anla┼čmaktad─▒r. Hele e┼či ona nur topu bir o─član ├žocu─ču do─čurduktan sonra da daha mutlu olmu┼čtur. Bir ├žocuk ki g├Âzleri yumuk yumuk. Uzun, upuzun sa├žlar, tombi┼č bilekler. Anas─▒ bir yan─▒n─▒ kendine benzetiyor; babas─▒ bir yan─▒n─▒. Bak Mehmet diyor kar─▒s─▒ “├ženesi, kafa yap─▒s─▒, a─čz─▒ sana benziyor, gerisi bana” Mehmet Bey: “Ya parmaklar─▒” diyor. “Bak bak ser├že parmaklar─▒nda e─črilik var. T─▒pk─▒ seninkiler gibi. Ama uzunlu─ču da bana benziyor parmaklar─▒n”. ├çocuk daha bir mutlu ediyor aileyi. Evin havas─▒ birden de─či┼čiyor. Gelenler, gidenler ├žo─čal─▒yor. Dosta ahbaba teller ├žekiliyor. “Bir o─člumuz oldu” diye. Uzaktan mektuplarla kutlayanlar. S├Âz├╝n ├Âz├╝; evde bir ┼čenlik, bir ┼č├Âlen. “Aaaa… ─░zmir’den Nurettin Amcalardan tel geldi. Kutluyorlar. Bu da Adana’dan Niyaz’lerden geliyor. Bu tel de ├çorum’dan, ama tebrik teli de─čil. Bak hele Mehmet neymi┼č? “┼×ey H├╝k├╝met teli bu. Bir i┼č i├žin ├ža─č─▒r─▒yorlar. Gitmek gerek. H├╝k├╝met i┼či ihmale gelmez. Tez zamanda gitmeli’ diyor Mehmet Bey. Vakit ├Â─čleyi ge├žkindir. Ama olsun H├╝k├╝metin ├ža─čr─▒s─▒ gecikmeye gelmez. Tez elden gitmeli. Var─▒p anlamal─▒ i┼čin asl─▒n─▒. Adamlar─▒na seslenir. ─░ki at eyerlemelerini s├Âyler. Kar─▒s─▒na da “─░┼čim biter bitmez d├Ânerim. Hem yavruma da ufak tefek bir ┼čeyler al─▒r─▒m. Sana da giyecek gerekli. Elbiselerin bol geliyor ├╝st├╝ne. Gelen gidenimiz olur bu g├╝nlerde.

Ele g├╝ne kar┼č─▒ ay─▒p olur. Bir ka├ž elbiselik al─▒r─▒m. Anam─▒ da unutmamak gerek. ─░lk torunu kad─▒n─▒n. Nas─▒l da yoruldu gebeli─činde senin. Meraklanmana gerek yok. ├çorum ne ├žeker ki. Ak┼čam Osmanc─▒k’a var─▒r─▒z. Sabah─▒n erinde ordan ├ž─▒ksak, karanl─▒k ├ž├Âkmeden tutar─▒z ├çorum’u.

Mehmet Bey bir yandan bunlar─▒ s├Âyl├╝yor; bir yandan da kuca─č─▒na ald─▒─č─▒ o─člunu seviyor. Kokluyor, ├Âp├╝yor, ba─čr─▒na bas─▒yor. B─▒rakam─▒yor ├žocu─ču kuca─č─▒ndan. ┼× aha kalk─▒yor, demeye kalmadan, silahl─▒ iki ki┼či atl─▒yor yola. Sa├ž-sakal birbirine kar─▒┼čm─▒┼č, iki da─č adam─▒ bunlar. Yolun dar bo─čaz─▒. Yana y├Âne ka├žacak yer yok. Ancak geri d├Ân├╝lebilir. Mehmet Bey de ona davran─▒yor. Ama, daha at─▒n─▒ d├Ânderir d├Ândermez iki ki┼či de orada peydahlan─▒yor. “Can─▒n─▒z─▒ seviyorsan─▒z davranmay─▒n. Kur┼čunu yersiniz yoksa. Bo┼čalt─▒n ceplerinizi, atlar─▒n─▒z─▒ da b─▒rak─▒p, koyulun yola” diye ├╝nl├╝yorlar. Mehmet Bey bak─▒yor ka├ž─▒┼č zor. Teslim olup, paras─▒n─▒ silah─▒n─▒, atlar─▒ vermek de i┼čine gelmiyor. Gurur meselesi yap─▒yor. Bir anda at─▒yor kendini yere, silah─▒na sar─▒l─▒yor. Adam─▒ da at─▒yor attan. Seyip kalan atlar, ki┼čneyip tepiniyorlar. Ayn─▒ anda da kur┼čunlar v─▒z─▒lamaya ba┼čl─▒yor. Mehmet Bey bir a─čac─▒ siperlemi┼č kendine, bas─▒yor teti─če. Adam─▒ da sol yan─▒ndan ate┼čliyor silah─▒n─▒. Vuru┼čma epey s├╝r├╝yor. Mehmet Bey’in de adam─▒n─▒n da kur┼čunlar─▒ azal─▒yor. Daha dikkatli kullanmak zorunda kal─▒yorlar kur┼čunlar─▒n─▒. ├çok ge├žmeden onlarda bitiyor. E┼čk─▒ya azg─▒n. Bir iki kez yine teslim ├ža─čr─▒s─▒n─▒ yap─▒p, bas─▒yorlar kur┼čunu ard─▒ndan. Mehmet Bey’den bir “Ah” sesi y├╝kseliyor. Y─▒─č─▒l─▒p kal─▒yor bir kenara. Adam─▒ derseniz a─č─▒r yaral─▒ y─▒k─▒l─▒yor yere. Neden sonra ay─▒k─▒p bir bak─▒yor ki sa─č yan─▒nda yat─▒yor Mehmet Bey. Cans─▒z. ├ťst├╝ ba┼č─▒ kan i├žinde. Kendisi de yaral─▒. Cepleri bo┼čalt─▒lm─▒┼č. Silahlar─▒ da yok yanlar─▒nda.

Haber Hac─▒hamza kasabas─▒na ula┼č─▒nca, anas─▒n─▒, kar─▒s─▒n─▒, h─▒s─▒m-akrabas─▒n─▒ bir a─č─▒t tutuyor. Kimi be┼čikte yatan ├╝├ž g├╝nl├╝k yavruya ├╝z├╝l├╝yor; kimi Mehmet Bey’in yi─čitli─čini dillendiriyor. Ki┼čili─čini ├Âv├╝yor. Sonra t├╝m bu duygular, bir t├╝rk├╝ye dil oluyor. Hac─▒hamza kasabas─▒ da Osmanc─▒k il├žesi de dar geliyor T├╝rk├╝ye. Yank─▒lan─▒yor, yank─▒lan─▒yor.

Kaynak:
Ya┼čar ├ľz├╝rk├╝t
├ľyk├╝leriyle T├╝rk├╝ler 3
─░stanbul, 2002